Για άλλη μια φορά είδαμε τις τραπεζικές μετοχές να ξεσπούν ανοδικά. Η Εθνική έκλεισε στο 2,41 από το χαμηλό του 1,29, εμφανίζοντας κεφαλαιοποίηση στα 2,3δις. Σχεδόν, δηλαδή, έχει διπλασιαστεί σε αξία.

Σημαίνει αυτό πως ο καθοδικός κύκλος έκλεισε; Μετά το PSI+ είναι όλα ρόδινα; Δυστυχώς, η πίεση στους ισολογισμούς των τραπεζών με το νέο κούρεμα θα είναι μεγαλύτερες. Έχουμε εξηγήσει σε μια σειρά από άρθρα τι σημαίνει υπερμοχλευμένος ισολογισμός και πόσο στριμωγμένες είναι οι τράπεζες. Διαβάστε μερικά από τα αυτά που έχουν γραφτεί στο Investorblog για τις τράπεζες μέσα στο 2011.

Οι τράπεζες χρειάζονται νέα κεφάλαια απεγνωσμένα. Ακούγονται ποσά μεταξύ 30-40δις. Είναι λογικό να περισσέψει αξία στους παλιούς μετόχους, όταν αρκετοί ισολογισμοί αυτών θα γυρίσουν στο κόκκινο και όταν οι αρχές είναι αναγκασμένες να τις χρηματοδοτήσουν για να σώσουν την οικονομία και τις καταθέσεις. Αν περισσέψει κάτι, θα είναι “ψίχουλα”. Και αν περισσέψει κάτι παραπάνω θα είναι “σκάνδαλο” για τον ελληνικό λαό, που δεν μπορεί να χρεώνεται ποσά δισεκατομμυρίων σε αυτές τις εποχές και να μένει αξία για τους μετόχους. Και ας λέει ότι θέλει ο Λεωτσάκος, για τους κακόμοιρους μετόχους και διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών και για το πόσο δίκαιο είναι να γίνουν οι αυξήσεις με προνομιούχες.

Τότε γιατί οι τράπεζες αντιδρούν; Γιατί, όπως είπαμε, χρειάζονται νέα κεφάλαια απεγνωσμένα. Μαντέψτε ποιος “μέγας χορηγός” αναμένεται να “συνεισφέρει-χαρίσει” ότι μπορεί. Μα φυσικά, η μαριδούλα. Θα τρέξει να πάρει την Εθνική και τις άλλες υπό κατάρρευση τράπεζες σε “τιμές ευκαιρίας” κατά τις μεγάλες ΑΜΚ που σχεδιάζονται. Θα είναι τόσο μεγάλο όμως το dilution, που οι μετοχές θα αξίζουν κλάσμα αυτών που έδωσε. Εξού και το “συνεισφέρει-χαρίσει”.

H ελληνική οικονομία κάποια στιγμή λογικά θα αντιδράσει. Το ΧΑΑ προεξοφλώντας τα γεγονότα θα έχει προηγηθεί, αλλά αυτό δεν θα έχει συμβεί πριν την τελική σφαγή των μετόχων των τραπεζών που ακολουθεί προσεχώς.

Είσαστε θεατές του “κύκνειου άσματος” των τραπεζικών μετοχών του ΧΑΑ, προτού αυτές “πεθάνουν”και μετά “αναστηθούν”.

υ.γ. Για το ΧΑΑ, μακάρι το μεγαλύτερο μέρος των νέων κεφαλαίων να δοθεί από τις αρχές και όχι από τους ιδιώτες επενδυτές. Διαφορετικά, η αγορά θα στερέψει και αυτό θα επηρεάσει εντονότερα και τις μη τραπεζικές μετοχές.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν συστάσεις αγοράς ή πώλησης αξιών.

 RSS Feed - μην χάνεις θέμα από το investorblog!!!

Αν ακολουθείς μακροπρόθεσμη επενδυτική στρατηγική είναι δύσκολο να χάσεις χρήματα από τις μετοχές. Οι απώλειες έρχονται κυρίως με 2 τρόπους. Ο ένας είναι η επιχείρηση που έχεις επενδύσει τα χρήματα σου να χρεοκοπήσει ή να παρουσιάσει επιδείνωση στα οικονομικά της αποτελέσματα. Ο άλλος, να έχεις αγοράσει μια εταιρεία σε τιμή πολύ υψηλότερη από αυτή που αξίζει. Το δεύτερο είναι το ίδιο επικίνδυνο με το πρώτο και μπορεί να παρασύρει ευκολότερα στη ζημιά έναν επενδυτή. Ακόμα και η ασφαλεστρη ή καλύτερη επιχείρηση του κόσμου μπορεί να αποτελεί άσχημη επιλογή όταν δεν ξέρεις τι δίνεις για να τη αποκτήσεις.

Ένας από τους δείκτες που μπορούν να σου δώσουν ένδειξη για μια υπερτιμημένη μετοχή είναι το P/Sales(βλέπε περισσότερα εδώ). Συγκρίνει τη χρηματιστηριακή αξία με τον κύκλο εργασιών. Σε γενικές γραμμές, όσο πιο μεγάλος είναι τόσο πιο μεγάλη μπορεί να είναι η υπερτίμηση. Ειδικά αν συνδέεται με υψηλό P/BV και P/E

H Λάμψα που δραστηριοποιείται στη βαριά βιομηχανία της χώρας λειτουργώντας το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία,  μπορεί να είναι μια καλή εταιρεία με προοπτικές (εφόσον η πρωτεύουσα ξανά αποκτήσει πιο ανθρώπινη εικόνα). Αλλά κοιτάζοντας τον δείκτη P/Sales, παρατηρούμε ότι βρίσκεται σε αστρονομικά επίπεδα. Το 2010 με ενοποιημένες πωλήσεις 45εκ., η κεφαλαιοποίηση με τη μετοχή στα 17€ φτάνει τα 363εκ. Αυτό μεταφράζεται σε P/Sales=8,06, όταν μια λογική τιμή είναι κοντά στη μονάδα, ενώ για το ΧΑΑ που παραπαίει κάτω από αυτή.  Τα ίδια κεφάλαια των 87εκ. δίνουν P/PV=4,17. Κοινώς πληρώνετε τη μετοχή 4,17 φορές την εσωτερική της αξία. Ο υπολογισμός του P/E δεν έχει νόημα καθώς τα κέρδη είναι ανύπαρκτα. Σε μια εταιρεία είναι λογικό το περιθώριο καθαρής κερδοφορίας της ως ποσοστού επί των συνολικών πωλήσεων  να μη ξεπερνά συνήθως το 15%. Αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν η εταιρεία επιστρέψει σε υψηλή κερδοφορία, αυτή δύσκολα θα ξεπεράσει τα 10εκ. Το σκηνικό της “πλαστής” τιμής έρχεται να επιβεβαιώσει το μικρό free float του 15%.

Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα για τη Δάιος. Με 104εκ.€ (6,90€/μτχ) που δίνετε, παίρνετε ετήσιες πωλήσεις 19,2εκ.€ (1,28€/μτχ). Δηλαδή, P/Sales=5,41. Γιατί λέμε ακόμα χειρότερα, αφού ο δείκτης είναι πιο μικρός από αυτόν της Λαμψα; Γιατί εδώ, εκτός των άλλων, έχουμε να κάνουμε με μια υπερδανεισμένη και σοβαρά ζημιογόνα επιχείρηση. Τα ίδια κεφάλαια φτάνουν μόλις τα 21εκ.€ (1,4€/μτχ), όταν οι υποχρεώσεις ανέρχονται σε 149,5εκ.€ (9,95€/μτχ). Το “γλυκό δένει” με τις μεγάλες ζημιές των 9εκ.€ (0,6€/μτχ). Τα παραπάνω είναι για τα αποτελέσματα του 10’. Στην πραγματικότητα τα ίδια κεφάλαια έχουν απομειωθεί ακόμα περισσότερο και συνεχίζουν να απομειώνονται, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται διαδικασία ΑΜΚ. Ζητείται δηλαδή ζεστό χρήμα από τους μετόχους. Και πόσο είναι το free float(11%); Οι περισσότερες εταιρείες στο ΧΑΑ αυτή τη στιγμή διαπραγματεύονται στο μισό της λογιστικής τους αξίας. Για μια επικίνδυνη εταιρεία σαν το Δάιο δεν θα έδινα πάνω από το ⅕. Κοινώς, θα κοστολογούσα την εταιρεία μεταξύ του μηδενός και των 4εκ.€ (0,26€/μτχ).

Ναι! Πάνω από 26λεπτά! δεν θα έδινα, ενώ αυτή τη στιγμή οι μετοχές αλλάζουν χέρια στο 6,90!

Υ.Γ.Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά στις μεγαλύτερες και κερδοφόρες ομοειδείς Πλαστικά Κρήτης και Πλαστικά Θράκης που χαρίζονται!

Τα παραπάνω δεν συνιστούν προτροπή για πώληση η αγορά αξιών.

 RSS Feed - μην χάνεις θέμα από το investorblog!!!

Διαβάστε πρώτα τα:

Μαθήματα από το παρελθόν... (1),(2),(3)

Στη συνέχεια καθώς το χρηματιστήριο άρχισε να υποχωρεί, ενίσχυσα σταδιακά τη θέση μου στις μετοχές που σας προανέφερα και προσέθεσα τις Ακρίτας, Klemmann και Compucon. Η κρίση στην πραγματική οικονομία χειροτέρευε, ενώ οι επιλεγμένες εταιρείες δεν ήταν οι πιο θωρακισμένες στο ενδεχόμενο αυτό. Το ευτύχημα ήταν πως ακόμα υπήρχε αρκετή ρευστότητα (30%) στο χαρτοφυλάκιο, την οποία άργησα να διαθέσω.

Πλέον, ήθελα να τοποθετηθώ σε μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αμυντικούς κλάδους. Η συνέχιση της πτώσης σε έντονους ρυθμούς στο τέλος του 2008, μου έδωσε την ευκαιρία να αγοράσω τέτοιες μετοχές σε απίστευτα χαμηλές αποτιμήσεις(Sprider, Jumbo, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, Frigoglass, S&B...). Τότε, μόνο οι τράπεζες εξακολουθούσαν να είναι ακριβές, παρότι το μέλλον τους άρχισε να διακρίνεται ότι θα είναι επίφοβο. Το ότι τις απέφυγα από τότε μέχρι και σήμερα ήταν η πιο σωστή μου απόφαση, παρότι ήταν αιρετική και αντίθετη προς την επικρατούσα αντίληψη πως η Εθνική και οι άλλες ελληνικές τράπεζες αποτελούσαν ασφαλή καταφύγια.

Η σύντομη άνοδος του 2009 ήταν πολύ γενναιόδωρη, ιδιαίτερα με τις τελευταίες αμυντικές επιχειρήσεις που είχα επιλέξει. Ακόμα και σήμερα πολλές από αυτές τις επιλογές αντιστέκονται και εμφανίζουν ηπιότερη πτώση από το ΓΔ. Βέβαια, υπάρχουν και αυτές που έχουν σχέση με την εσωτερική αγορά και έχουν επίσης κατακρημνιστεί. Τα Sprider είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Γενικά, κάτι για το οποίο μετανιώνω είναι ότι δεν σόρταρα τις τράπεζες ως αντιστάθμιση, αφού πίστευα πως ήταν πολύ ακριβές και έβλεπα τις δυσκολίες που έρχονταν. Αν το είχα κάνει, θα μου δινόταν η δυνατότητα σήμερα να πραγματοποιώ αγορές από τα κέρδη που θα πραγματοποιούσα.

Από την αγορά κάθε μετοχής και από την εξέλιξη που είχε ως επιχείρηση και στο “ταμπλό” μπορούν να βγουν πολύτιμα συμπεράσματα. Εγώ θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στις περιπτώσεις της Betanet και της MLS. Για αυτές θα σας μιλήσω την επόμενη φορά...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

 RSS Feed - μην χάνεις θέμα από το investorblog!!!

Ζούμε ιστορικές στιγμές για το ελληνικό χρηματιστήριο και το τραπεζικό σύστημα. Οι ελληνικές τράπεζες χρειάζονται μεγάλης κλίμακας ανακεφαλαιοποίηση. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι το μέγεθος αυτής και ο τρόπος. Εικάζεται πως σε βάθος χρόνου τα ποσά που θα χρειαστούν μπορεί να είναι στην περιοχή των 20-30δις €. Σε αυτή την περίπτωση δεν βλέπω καμία αξία να απομένει στους υπάρχοντες μετόχους. Κοινώς, οι μετοχές τους θα καταλήξουν να αξίζουν μια “κουλούρα”.

Αν, όμως, επαληθευτούν ηπιότερα σενάρια για το ύψος των κεφαλαίων, τότε πραγματικά είναι πολύ δύσκολο κανείς να μαντέψει τι ακριβώς μπορεί  να συμβεί. Αυτό θα εξαρτηθεί από τη διάθεση των βασικών μετόχων να βάλουν το χέρι στην τσέπη ή να παραδεχτούν ότι χάνουν τις τράπεζές τους, αλλά και από τη στάση των πολιτικών. Αν οι Έλληνες πολιτικοί είχαν την εξουσία στα χέρια τους, προφανώς θα δρομολογούσαν τη στήριξη των τραπεζών με τρόπους που ευνοούν τους τραπεζίτες και τους μετόχους τους. Π.χ. θα εκδίδονταν προνομιούχες μετοχές, ή κοινές σε τιμές που να μην πλήττουν ιδιαίτερα τους παλιούς μετόχους και να τους κρατούν στον παιχνίδι. Κοινώς, ο Έλληνας φορολογούμενος θα πλήρωνε τον λογαριασμό. Ευτυχώς, κάποια πράγματα, πλέον, περνούν κάτω από τον έλεγχο ξένων δυνάμεων, οι οποίοι θα είναι σκληρότεροι με τους μετόχους των τραπεζών. Ότι δεν καταφέρουν μόνοι τους μέσω ΑΜΚ, θα τους οδηγήσει σε φοβερό dilution μέσω της προσφυγής στο ΤΧΣ ή σε νέους επενδυτές.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για το ΧΑΑ;

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ-CREDIT AGRICOLE

Αν έχουμε συνεχείς ΑΜΚ αυτές θα προκαλέσουν σοκ στην ήδη δοκιμαζόμενη αγορά καθώς θα αυξήσουν κατακόρυφα την προσφορά μετοχών και θα τη στεγνώσουν από ρευστό. Φαντάζομαι πως κάποιος νέος μεγάλος επενδυτής, όπως είναι οι Καταριανοί, στην αρχή θα επιθυμεί τη συμμετοχή και άλλων δυνάμεων σε μια αύξηση κεφαλαίου Στη συνέχεια, μέσα από συνεχείς αυξήσεις θα επιδιώξει περίπου αυτό που κατάφερε η Credit Agricole με την Εμπορική. Στο τέλος θα κατέχουν σχεδόν το 100% της τράπεζας, ενώ οι παλιοί μέτοχοι μέσω του dilution θα έχουν χάσει σχεδόν τα πάντα. Οι συνεχείς ΑΜΚ θα κοστίσουν ακόμα και στους νέους επενδυτές δισεκατομμύρια, αλλά με την προοπτική ότι θα έχουν μια υγιέστατη κορυφαία τράπεζα που θα αξίζει τα ποσά που δαπανήθηκαν όντας “όλη δική τους”. Τα “κορόιδα” όμως θα σπεύσουν να μπουν αν δουν τις τραπεζικές μετοχές σε τιμές τόσο χαμηλές που δεν έχουν ξαναδεί ούτε στα όνειρά τους. Αυτό θα τους κάνει να μετακινούνται από άλλες, ακόμα και υγιέστερες επιλογές, πιέζοντας τις αποτιμήσεις των πάντων. Μετά από αυτό δεν θα υπάρχει σάλιο στο ελληνικό χρηματιστήριο από τους εγχώριους παίχτες. Θα περιμένουμε τους ξένους έναντι ευτελών ποσών να αγοράζουν τις ελληνικές μετοχές. Κάποια στιγμή, κανείς δεν γνωρίζει μετά από πόσο χρόνο, το ΧΑΑ θα τραβήξει πάλι την ανηφόρα και το μέγεθός του και η αίγλη του θα θυμίζουν τις προ κρίσης εποχές.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ

Αν τώρα έχουμε αιφνίδιες κρατικοποιήσεις; Αυτό θα σημάνει το μηδενισμό της αξίας των τραπεζικών μετοχών που θα την υποστούν. Η ελληνική αγορά μετοχών που είναι τραπεζοβαρής θα χάσει το μεγαλύτερο μέρος της κεφαλαιοποίησής της και ο ΓΔ λογικά θα δει τις 500 μονάδες, και ίσως όχι μόνο. Η είσοδος κρατικού ή κοινοτικού στην ουσία χρήματος από την άλλη, δεν θα διαταράξει την προσφορά μετοχών και έτσι, ακόμα και αν η κρατικοποίηση ηχεί καταστροφική, δεν θα επηρεάσει στον ίδιο βαθμό τις υπόλοιπες μετοχές σε σχέση με το προηγούμενο σενάριο. Έτσι θα έχουμε ένα χρηματιστήριο δύο ταχυτήτων, όπως στη περίπτωση της Ιρλανδίας, όπου η υπόλοιπη αγορά όχι μόνο έδειξε ανθεκτικότητα, αλλά πολύ γρήγορα ανέκαμψε. Έτσι, η ελληνική χρηματαγορά δεν θα κατακλύζεται από τις μετοχές του χρηματοοικονομικού κλάδου και  θα είναι μικρότερη σε μέγεθος και σημασία. Ο ΓΔ σε αυτή την περίπτωση δύσκολα θα επενέλθει στα προ κρίσης επίπεδα. Όμως, αυτό θα είναι ευεργετικό για τις αποτιμήσεις το υγειών δυνάμεων στο χρηματιστήριο Ακόμα και για το σύστημα, αυτό θα είναι καλύτερο γιατί θα έχει εισέλθει πολύτιμη ρευστότητα από μια “εξωτερική” πηγή.

Το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Διαβάστε το σχετικό άρθρο που είχε γραφεί ένα χρόνο πριν.

Φυσικά μπορεί να συμβεί μια μίξη των παραπάνω δύο, με κάποιες τράπεζες να κρατικοποιούνται και κάποιες άλλες να ενισχύονται από ιδιώτες. Τον ρόλο της θα παίξει και η εξέλιξη του ελληνικού χρέος, η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, το μέγεθος των επισφαλειών κ.α.

Από την άλλη, αν η οικονομία γυρίσει πιο γρήγορα από όσο περιμένουμε, οι επισφάλειες αποδειχτούν μικρές και γίνει ένα γερό haircut (50%), μαζί με την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και των αποκρατικοποιήσεων, το ΧΑΑ θα κάνει πάρτυ!(λίγη πίεση για την αντιμετώπιση των νέων ζημιών των τραπεζών από τα ομόλογα θα αντισταθμιστεί από τη νέα δυναμική που θα διαμορφώνεται για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας).

Σε κάθε περίπτωση το σύστημα που παρουσιάσαμε στο “To ΧΑΑ βουτάει! Στρατηγική για κέρδη!” πιστεύουμε πως θα λειτουργήσει ως ασφαλιστική δικλίδα. Αν ισχύσει το θετικότερο σενάριο, ας πληρώσουμε και κάτι από τα κέρδη μας. Ασφάλεια είναι αυτή!

Τα παραπάνω αποτελούν καθαρά προσωπικές εκτιμήσεις και δεν συνιστούν προτάσεις αγοράς ή πώλησης αξιών.

 RSS Feed - μην χάνεις θέμα από το investorblog!!!